খাদ্য-গ্ৰেডৰ প্লাষ্টিক সামগ্ৰী কেনেকৈ বাছি ল'ব

পিইটি সামগ্ৰীৰ মূল ব্যৱহাৰ আছিল কৃত্ৰিম আঁহ হিচাপে, যেনে ফিল্ম, মেগনেটিক টেপ আদি।১৯৭৬ চনলৈকে ইয়াক পানীয়ৰ বটলত ব্যৱহাৰ কৰা হোৱা নাছিল।পিইটি ভৰোৱা পাত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যাক সাধাৰণতে (পিইটি বটল) বুলি জনা যায়।

পিইটি বটলে চমৎকাৰ কঠিনতা আৰু কঠিনতা প্ৰদান কৰে, ই লঘু (কাঁচৰ বটলৰ ওজনৰ মাত্ৰ ১/৯-১/১৫), আৰু কঢ়িয়াই নিয়া আৰু ব্যৱহাৰ কৰাত সহজ। ইহঁতে উৎপাদন কৰিবলৈ কম শক্তি খৰচ কৰে, আৰু বায়ুমণ্ডল বন্ধ, অ-অস্বাভাৱিক, আৰু এচিড- আৰু ক্ষাৰক প্ৰতিৰোধী। সেয়েহে শেহতীয়া বছৰবোৰত ই কাৰ্বনেটেড পানীয়, চাহ, ৰস, পেকেটত ভৰোৱা খোৱাপানী, মদ আৰু সৰিয়হৰ দৰে সামগ্ৰীৰ বাবে এক গুৰুত্বপূৰ্ণ ভৰোৱা পাত্ৰত পৰিণত হৈছে। এই ব্যৱহাৰৰ উপৰিও ডিটাৰজেন্ট, চেম্পু, ৰন্ধন তেল, মচলা, মিঠা খাদ্য, ঔষধ, প্ৰসাধন সামগ্ৰী, মদ্যপানৰ বটলতো পিইটি সাধাৰণতে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

PET পদাৰ্থ ৭০ ডিগ্ৰীলৈকে তাপ-প্ৰতিৰোধী আৰু -২০ ডিগ্ৰীলৈকে ঠাণ্ডা-প্ৰতিৰোধী। গতিকে ই কেৱল গৰম বা ঠাণ্ডা পানীয়ৰ বাবেহে উপযোগী। যদি ইয়াক উচ্চ উষ্ণতাৰ তৰল পদাৰ্থৰে ভৰাই দিয়া হয় বা গৰম কৰা হয়, তেন্তে ই সহজে বিকৃতি ঘটিব আৰু মানুহৰ শৰীৰৰ বাবে ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থবোৰ দ্ৰৱীভূত হৈ পৰিব। কিন্তু বিজ্ঞানীসকলে এই ধৰণৰ প্লাষ্টিক ব্যৱহাৰৰ ১০ মাহৰ পিছত কাৰ্চিনোজেন নিৰ্গত হ’ব পাৰে, যিটো মানুহৰ শৰীৰৰ বাবে বিষাক্ত। গতিকে পিইটি পানীয়ৰ বটল ব্যৱহাৰৰ পিছত পেলাই দিব লাগে। আন বস্তুৰ বাবে পানীৰ কাপ বা ষ্ট’ৰেজ পাত্ৰ হিচাপে ব্যৱহাৰ নকৰিব যাতে স্বাস্থ্যজনিত সমস্যাৰ সৃষ্টি নহয় যাৰ বাবে খৰচৰ যোগ্য নহ’ব।

এইচডিপিই পদাৰ্থৰ বৈশিষ্ট্য হৈছে উচ্চ উষ্ণতা প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা (১১০ ডিগ্ৰী ), ভাল কঠিনতা, উচ্চ যান্ত্ৰিক শক্তি আৰু ৰাসায়নিক জাৰণ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা। ইয়াৰ উপৰিও ই এক অ-বিষাক্ত আৰু নিৰাপদ পদাৰ্থ।

ইয়াক সাধাৰণতে প্লাষ্টিকৰ খাদ্যৰ পাত্ৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, যেনে চাফাই সামগ্ৰী আৰু গা ধোৱা সামগ্ৰীৰ বাবে। বৰ্তমান চুপাৰ মাৰ্কেট আৰু শ্বপিং মলত ব্যৱহাৰ কৰা বেছিভাগ প্লাষ্টিকৰ বেগ এই সামগ্ৰীৰে তৈয়াৰ কৰা হয়। যিহেতু ইয়াক অতি কুটিল অনুভৱ হয়, সেয়েহে ইয়াক প্ৰায়ে চেডেল বেগ বনাবলৈও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

এইচ ডি পি ই পাত্ৰবোৰ সাৱধানে পৰিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত পুনৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, কিন্তু এই পাত্ৰবোৰ সাধাৰণতে পৰিষ্কাৰ কৰাটো কঠিন আৰু মূল চাফাই সামগ্ৰীৰ লেখ-জোখ ধৰি থাকিব পাৰে, যাৰ ফলত বেক্টেৰিয়াৰ প্ৰজনন ক্ষেত্ৰ হৈ পৰে। ভালদৰে পৰিষ্কাৰ কৰা নহয়, গতিকে পুনঃব্যৱহাৰ কৰাটো বাঞ্ছনীয় নহয়। তদুপৰি খাদ্যৰ বাবে চিহ্নিত কৰা প্লাষ্টিকৰ বেগবোৰ খাদ্য ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি, কিন্তু মাইক্ৰৱেভত গৰম নকৰাটোৱেই উত্তম।

পিভিচি সামগ্ৰী যথেষ্ট আগতেই উদ্ভাৱন কৰা হৈছিল আৰু ইয়াক ঔদ্যোগিক সামগ্ৰীত বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যিহেতু পিভিচিৰ সুবিধা আন প্লাষ্টিক সামগ্ৰীৰ দৰেই আৰু প্ৰক্ৰিয়াকৰণ আৰু প্লাষ্টিচিটিত উৎকৃষ্ট, ইয়াৰ কম মূল্যৰ সৈতে সংযুক্ত, ইয়াক বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু বেছিভাগেই অ-খাদ্যৰ অঞ্চল যেনে পানীৰ পাইপ, ৰেইনকোট, স্কুল বেগ, নিৰ্মাণ সামগ্ৰী, প্লাষ্টিকৰ ফিল্ম, প্লাষ্টিকৰ বাকচ আদিত খোৱা পানী।

কিন্তু এই পদাৰ্থৰ পৰা তৈয়াৰী প্লাষ্টিক সামগ্ৰী দুটা উৎসৰ পৰা উদ্ভৱ হোৱা দুবিধ বিষাক্ত আৰু বিপজ্জনক পদাৰ্থ উৎপন্ন কৰাৰ প্ৰৱণতা থাকে:

১) ভিনাইল ক্লৰাইডৰ মনোমাৰ যিবোৰ সম্পূৰ্ণৰূপে পলিমাৰাইজ নহয়, বটল নিৰ্মাণ, ভৰোৱা আৰু পুনঃব্যৱহাৰ প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত মুক্ত হয়। ভিনাইল ক্লৰাইড দীৰ্ঘদিন ধৰি উশাহ ল’লে হাওঁফাওঁৰ কৰ্কট ৰোগ হ’ব পাৰে;

২) প্লাষ্টিচাইজাৰত থকা ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থ। এই পদাৰ্থ দুটা উচ্চ উষ্ণতা আৰু তেলৰ সংস্পৰ্শলৈ আহিলে সহজেই বৃষ্টিপাত হয়। এই বিষাক্ত পদাৰ্থবোৰ খাদ্যৰ যোগেদি মানুহৰ শৰীৰত এবাৰ প্ৰৱেশ কৰিলে সহজেই কৰ্কট ৰোগ হ’ব পাৰে।

শেহতীয়া বছৰবোৰত মানুহৰ পৰিৱেশ সজাগতা বৃদ্ধি পাইছে, আৰু খাদ্যৰ পেকেটত পিভিচি পাত্ৰ ব্যৱহাৰ কৰাটো খুব কমেইহে দেখা গৈছে। যদি আপুনি এই পিভিচি পাত্ৰটোৰ সন্মুখীন হয়, তেন্তে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত ইয়াক গৰমৰ সন্মুখীন হোৱাটো নিশ্চিত কৰক!

আধুনিক জীৱনত এল ডি পি ই সৰ্বত্ৰ বিয়পি আছে, ইয়াক তৈয়াৰ কৰা পাত্ৰবোৰৰ বাবে নহয়, সকলোতে দেখা প্লাষ্টিকৰ বেগৰ বাবে। ইয়াৰ পৰা তৈয়াৰী সামগ্ৰীসমূহ গন্ধহীন, অ-বিষাক্ত আৰু মেট। সাধাৰণতে খাদ্য প্লাষ্টিকৰ অংশ, খাদ্য পেকেজিং কম্পোজিট ফিল্ম, ফুড ক্লিং ফিল্ম, ঔষধ, ঔষধৰ প্লাষ্টিক পেকেজিং ইত্যাদিত ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

তাপ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা শক্তিশালী নহয়। সাধাৰণতে, যোগ্যতাসম্পন্ন পি ই ক্লিং ফিল্ম গলি যাব যেতিয়া উষ্ণতা ১১০ ডিগ্ৰী অতিক্ৰম কৰিব , কিছুমান প্লাষ্টিক প্ৰস্তুতি ৰৈ যাব যিবোৰ মানুহৰ শৰীৰে পচিব নোৱাৰে। তদুপৰি যেতিয়া খাদ্য ক্লিং ফিল্মত মেৰিয়াই গৰম কৰা হয় তেতিয়া খাদ্যত থকা চৰ্বিবোৰে ফিল্মৰ পৰা ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থ সহজে দ্ৰৱীভূত কৰিব পাৰে।

ঘৰতে বনোৱা ক্লিং ফিল্ম খাদ্যৰ চাৰিওফালে মেৰিয়াই গৰম কৰিব নালাগে যাতে খাদ্যত থকা চৰ্বিবোৰে ফিল্মত ক্ষতিকাৰক পদাৰ্থ দ্ৰৱীভূত নহয়। মাইক্ৰৱেভ অভেনত ৰখাৰ আগতে সদায় খাদ্যৰ পৰা ক্লিং ফিল্ম আঁতৰাই পেলাব লাগে।

পিপি পদাৰ্থ ১৩০ ডিগ্ৰী উচ্চ উষ্ণতাৰ প্ৰতিৰোধী আৰু ইয়াৰ গলনাংক ১৬৭ ডিগ্ৰী পৰ্যন্ত। ভাপৰ দ্বাৰা বীজাণুমুক্ত কৰিব পাৰি আৰু ইয়াৰ সুবিধাসমূহ হ’ল এচিড আৰু ক্ষাৰক প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা, ৰাসায়নিক প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা, আৰু সংঘৰ্ষ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা। ইয়াৰ উপৰিও ই একমাত্ৰ প্লাষ্টিকৰ পাত্ৰ যিটো মাইক্ৰৱেভ-নিৰাপদ আৰু সাৱধানে পৰিষ্কাৰ কৰাৰ পিছত পুনৰ ব্যৱহাৰযোগ্য।

পি পি পাত্ৰবোৰ সৰিয়হৰ গাখীৰ আৰু চাউলৰ গাখীৰৰ বটলত বেছিকৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়, আৰু ১০০% বিশুদ্ধ ফলৰ ৰস, দৈ, ৰসৰ পানীয়, দুগ্ধজাত সামগ্ৰী (যেনে পুডিং) আদি ৰখাৰ বাবেও ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

কিন্তু মন কৰিবলগীয়া যে কিছুমান প্ৰস্তুতকাৰীয়ে খৰচৰ বিবেচনাৰ বাবে প্ৰায়ে পাত্ৰৰ বাবে পি পি ব্যৱহাৰ কৰে, আনহাতে পাত্ৰৰ অন্যান্য উপাদান যেনে বটলৰ টুপি আৰু বন্ধ কৰাৰ বাবে পি ই বা পি এছ ব্যৱহাৰ কৰে। গতিকে মাইক্ৰৱেভ-প্ৰুফিং কৰাৰ সময়ত বটলৰ টুপিটো আঁতৰাই পেলোৱাটো বাঞ্ছনীয়।

পি এছৰ পানী শোষণ কম আৰু মাত্ৰিক স্থিৰতা ভাল, আৰু ইয়াক ইনজেকচন মল্ডিং, কম্প্ৰেছন মল্ডিং, এক্সট্ৰুচন, আৰু থাৰ্মোফৰ্মিংৰ দ্বাৰা প্ৰক্ৰিয়াকৰণ কৰিব পাৰি। সাধাৰণতে পি এছক ফেনযুক্ত বা ফেনযুক্ত বুলি শ্ৰেণীভুক্ত কৰা হয়, ই ফেনযুক্ত হৈছে নে নাই তাৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে।

১) ফেনবিহীন পি এছ মূলতঃ নিৰ্মাণ সামগ্ৰী, খেলনা, ষ্টেচনাৰী, আৰু অন্যান্য প্ৰয়োগত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ইয়াক সাধাৰণতে কিম্বন কৰা দুগ্ধজাত সামগ্ৰী (যেনে ইয়াকুল্ট, জিয়ান জিয়ান মেই, ডুঅ’ ডুঅ’, আৰু অন্যান্য দুগ্ধজাত সামগ্ৰী বা লেক্টিক এচিডৰ সামগ্ৰী)ৰ বাবেও পাত্ৰ হিচাপে তৈয়াৰ কৰা হয়। শেহতীয়া বছৰবোৰত ইয়াক ডিচপ’জেবল টেবুলৱেৰতো বহুলভাৱে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে।

২) ফেনযুক্ত পি এছ (সাধাৰণতে ষ্টাইৰ’ফ’ম বুলি জনা যায়) প্ৰস্তুত প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত ২০ৰ পৰা ১০০ বাৰ প্ৰসাৰিত হ’বলৈ ফেনযুক্ত এজেণ্ট ব্যৱহাৰ কৰে। ইয়াক ঘৰুৱা সঁজুলি বা তথ্য সামগ্ৰীৰ বাবে কুশ্বনিং পেকেজিং সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়, বা আইচক্ৰীমৰ বাকচ, মাছৰ বাকচ আদিৰ বাবে তাপ-নিৰোধক সামগ্ৰী হিচাপে ব্যৱহাৰ কৰা হয়।

পি এছ সামগ্ৰী প্ৰায়ে বাটি-আকৃতিৰ তৎক্ষণাত নুডল বাকচ আৰু ফেন ফাষ্ট ফুড বাকচ তৈয়াৰ কৰিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰা হয়। যদিও পি এছ পদাৰ্থ তাপ-প্ৰতিৰোধী আৰু ঠাণ্ডা{3}}প্ৰতিৰোধী দুয়োটা, উষ্ণতা অতি বেছি হ’লে ৰাসায়নিক পদাৰ্থ মুক্ত হ’ব। গতিকে কেতিয়াও পোনে পোনে মাইক্ৰৱেভত নিদিব! লগতে গৰম খাদ্য পাইপিঙৰ বাবে ফাষ্ট ফুডৰ পাত্ৰ ব্যৱহাৰ নকৰিব। ইয়াক শক্তিশালী এচিড (যেনে কমলাৰ ৰস) বা শক্তিশালী ক্ষাৰকীয় পদাৰ্থ ধৰি ৰাখিবলৈ ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰি কাৰণ ই মানুহৰ শৰীৰৰ বাবে ক্ষতিকাৰক পলিষ্টাইৰিন পচিব।

বিশেষকৈ শিশুৰ বটল আৰু স্পেচ কাপত পিচি বহুলভাৱে ব্যৱহৃত সামগ্ৰী। ইয়াত বিতৰ্কিত কাৰণ ইয়াত বিচফেনল এ থাকে।উষ্ণতা যিমানেই বেছি হ’ব সিমানেই অৱশিষ্ট বিচফেনল এ নিৰ্গত হয় আৰু ই সিমানেই দ্ৰুতভাৱে নিৰ্গত হয়। গতিকে গৰম পানী পিচি পাত্ৰত ৰাখিব নালাগে।

যদিও বিশেষজ্ঞসকলে আঙুলিয়াই দিয়ে যে তাত্ত্বিকভাৱে যেতিয়ালৈকে পিচি উৎপাদন প্ৰক্ৰিয়াৰ সময়ত বিপিএ ১০০% প্লাষ্টিক গঠনলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেতিয়ালৈকে ইয়াৰ অৰ্থ হ’ল যে প্ৰডাক্টটোত মুক্তি কৰাটো দূৰৰ কথা, একেবাৰেই বিপিএ নাথাকে। কিন্তু কোনো প্ৰস্তুতকাৰীয়ে নিশ্চয়তা দিব নোৱাৰে যে বিচফেনল এ সম্পূৰ্ণৰূপে ৰূপান্তৰিত হৈছে, গতিকে ব্যৱহাৰৰ সময়ত আপুনি এতিয়াও সাৱধান হ’ব লাগিব। যদি সামান্য পৰিমাণৰ বিচফেনল এ পিচি প্লাষ্টিকৰ গঠনলৈ ৰূপান্তৰিত নহয় তেন্তে ই খাদ্য বা পানীয়ত প্ৰৱেশ কৰিব পাৰে।

গতিকে এই প্লাষ্টিকৰ পাত্ৰটো ব্যৱহাৰ কৰাৰ সময়ত অতিৰিক্ত সাৱধান হ’ব লাগে। যদি বটলটোৰ নম্বৰ ০৭ থাকে তেন্তে তলত দিয়া ব্যৱস্থাসমূহে বিপদ হ্ৰাস কৰিব পাৰে:

১) ব্যৱহাৰৰ সময়ত গৰম নকৰিব বা প্ৰত্যক্ষ সূৰ্যৰ পোহৰত ৰাখিব নালাগে। ডিচৱাছাৰ বা ডিচ ড্ৰাইয়াৰত কেটলি চাফা নকৰিব।

২) প্ৰথম ব্যৱহাৰৰ আগতে বেকিং চোডা আৰু গৰম পানীৰে ধুই কোঠাৰ উষ্ণতাত প্ৰাকৃতিকভাৱে শুকুৱাই লওক।

৩) যদি পাত্ৰটো কোনো ধৰণে তললৈ পৰি যায় বা ক্ষতিগ্ৰস্ত হয় তেন্তে ইয়াক ব্যৱহাৰ কৰা বন্ধ কৰাটো বাঞ্ছনীয়, কাৰণ প্লাষ্টিকৰ সামগ্ৰীৰ পৃষ্ঠত মিহি খাঁজ থাকিলে বেক্টেৰিয়া সহজেই লুকাই থাকে।

৪) বয়সীয়াল প্লাষ্টিকৰ বাচন বাৰে বাৰে ব্যৱহাৰ নকৰিব।