জৈৱ-বিঘ্নিত প্লাষ্টিক বেগৰ বিষয়ে সঘনাই সোধা প্ৰশ্ন

যিবোৰ পদাৰ্থ কেৱল সৰু সৰু খণ্ডলৈহে অৱক্ষয় হয় আৰু নিৰ্দিষ্ট সময়সীমাৰ ভিতৰত পানী আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইডলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব নোৱাৰি। আলোক-বিঘ্নিত পদাৰ্থই (যেনে d2W আৰু P-Life) পৰম্পৰাগত পিই পদাৰ্থত ১-২% ফটোঅক্সিডেটিভ এজেণ্ট যোগ কৰে। পি ই আৰু ষ্টাৰচৰ মিশ্ৰিত পদাৰ্থও আছে, য’ত ষ্টাৰচৰ অংশটো অৱক্ষয় হ’ব পাৰে, কিন্তু বাকী থকা পি ই অংশটো এতিয়াও অৱক্ষয় কৰিব নোৱাৰি।

ইউৰোপীয় ইউনিয়ন আৰু ৰাষ্ট্ৰীয় মানদণ্ড অনুসৰি ৰেজিনৰ ৯০%তকৈ অধিক উপাদান জৈৱ-বিঘ্নিত হৈ পানী আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইডলৈ পৰিণত হ’ব লাগিব

পচন সাৰৰ উপৰিও তলত দিয়া দ্ৰুত চিনাক্তকৰণ পদ্ধতিসমূহ উপলব্ধ:

প্লাষ্টিকৰ বেগৰ গঠন দ্ৰুতভাৱে চিনাক্ত কৰিবলৈ ইনফ্ৰাৰেড স্পেকট্ৰস্কপি (আণৱিক গঠন তুলনা কৰা)।

ৰাসায়নিক পাইৰ’লাইছিছ (জৈৱ-বিঘ্নিত পদাৰ্থবোৰ গৰম ক্ষাৰকীয় পৰিস্থিতিত দ্ৰুতভাৱে পচিব পাৰি, আনহাতে সাধাৰণ প্লাষ্টিকৰ বেগবোৰ নহ’ব)

১২ মাহ বন্ধ অৱস্থাত (আৰ্দ্ৰতা, মাটি, পোহৰ আদিৰ পৰা সুৰক্ষিত)

পিএলএ হৈছে কিম্বন প্ৰক্ৰিয়াৰ জৰিয়তে ষ্টাৰচক লেক্টিক এচিড মনোমাৰলৈ ৰূপান্তৰিত কৰি তৈয়াৰ কৰা পলিমাৰ, যিটো তাৰ পিছত ৰাসায়নিকভাৱে পলিলেক্টিক এচিডলৈ পলিমাৰাইজ কৰা হয়।

পিবিএটি হৈছে এডিপিক এচিড, টেৰেফ্থালিক এচিড আৰু বিউটেনডাইঅলক ৰাসায়নিকভাৱে পলিমাৰাইজ কৰি তৈয়াৰ কৰা পলিমাৰ।

পচন সাৰৰ অৱস্থাত দুয়োটা পদাৰ্থই জৈৱ-বিঘ্নিত হৈ পানী আৰু কাৰ্বন ডাই অক্সাইডলৈ পৰিণত হ’ব পাৰে।

পিবিএটিৰ নমনীয়তা, প্ৰক্ৰিয়াকৰণযোগ্যতা আৰু উচ্চ আৰু নিম্ন উষ্ণতাৰ প্ৰতিৰোধ ক্ষমতা অতি উত্তম, যিয়ে ফিল্ম প্ৰয়োগৰ প্ৰয়োজনীয়তা পূৰণ কৰিব পাৰে। ইয়াৰ উপৰিও PBAT বহুলভাৱে উপলব্ধ, গণ-উৎপাদন কৰাত সহজ, আৰু কম-খৰচৰ, যাৰ ফলত ই পলিঅ'লেফিন পদাৰ্থৰ ঠাইত এক উৎকৃষ্ট সামগ্ৰী।